| |
Wat is:
Slechthorendheid
Er is sprake van slechthorendheid als iemand minder hoort, of zoals de formele omschrijving luidt: "Bij slechthorendheid is sprake van een verminderd gehoorvermogen, maar het is nog wel mogelijk spraak of andere geluidsindrukken, eventueel met hoortoestellen, via het gehoor waar te nemen."
Niet alleen slechter horen
Slechthorendheid is vaak meer dan het niet (meer) hard genoeg kunnen horen van geluiden. Bij sommige mensen worden geluiden ook vervormd, waardoor ze soms doffer en soms juist erg scherp klinken. Vaak is het oor weliswaar minder gevoelig voor zachte geluiden, maar juist extra gevoelig voor harde geluiden, waardoor geluid sneller als pijnlijk wordt ervaren. Daarom moet men nooit schreeuwen tegen slechthorende en dove mensen. Slechthorenden hebben vaak meer last van omgevingslawaai dan goedhorenden. Dit komt doordat slechthorenden belangrijke geluiden niet (goed) kunnen onderscheiden van bijgeluiden. Dit fenomeen treedt al op bij beperkte gehoorverliezen. Feestjes, gezellige achtergrondmuziek, vergaderingen, door elkaar pratende mensen, etc. zijn moeilijke situaties voor slechthorenden.
Verder vermindert bij gehoorverlies ook snel het vermogen om richting te bepalen. Met andere woorden men hoort het geluid wel, maar weet niet waar het vandaan komt. Vooral in het verkeer kan dat erg lastig zijn, maar ook bijvoorbeeld als iemand wordt geroepen. Al deze factoren dragen ertoe bij dat slechthorenden sneller onzeker kunnen worden en zich buitengesloten gaan voelen. Soms kan het zelfs leiden tot vereenzaming, als de persoon en de omgeving er niet genoeg rekening mee houden.
|
 |
|
|